ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΒΟΛΤΑ-Γιατί δε βγαίνετε και εσείς για ένα μισάωρο τζόκινγκ;

Έχουν περάσει δυο χρόνια από την μεγαλύτερη ίσως πανδημική κρίση στην ιστορία της ανθρωπότητας. Από τον μεγαλύτερο υποχρεωτικό εγκλεισμό  όλων των εποχών. Η μόνη διέξοδος προς την ελευθερία τότε ήταν η σωματική άσκηση. Όλοι λίγο πολύ βρήκαμε διέξοδο με αυτό τον τρόπο,  όλοι πήγαμε στο κοντινό βουνό, δάσος ή άλσο για περπάτημα. Εγώ ήμουν ήδη δρομέας από το 2014 και λόγο του τρόπου ζωής μου η καραντίνα δε με επηρέασε καθόλου αρνητικά. Δεν έβγαινα στα μαγαζιά και δεν ξενυχτούσα. Ήταν μια ευκαιρία για μένα να φορμαριστώ και μπορώ να πω πως κατάφερα να βελτιώσω αρκετά τις επιδώσεις  μου. 

Στην τελευταία μου μεγάλη προπόνηση ενώ προσπερνούσα μια μητέρα με την μικρή της κόρη (δε θα ήταν πάνω από 12 χρονών) άκουσα το έξις ερώτημα!

Μαμά γιατί τρέχει τόσο αργά; Δύστυχος δε θα μάθει ποτέ την απάντηση.

 Εκτός αν διαβάσει τούτο το άρθρο!

Την στιγμή που αναρωτήθηκε η μικρή, ήμουν στην Χανιώτη και συγκεκριμένα στο 35ο χιλιόμετρο, το τελευταίο μου για εκείνη την Κυριακή  και το 75ο  εκείνης της εβδομάδας .

Είχα ξεκινήσει από τον Πολύχρονο με αρχικό προορισμό το χωριό Κασσανδρινο, μια ήρεμη διαδρομή σε μια όμορφη κοιλάδα η οποία  με οδήγησε  στο κέντρο του χωρίου όπου έπρεπε να αντισταθώ στις μυρωδιές της οποίες ξετρύπωναν από τις παραδοσιακές ταβέρνες. Αφού ξεπέρασα αυτό το εμπόδιο συνέχισα στην κύτη του πόταμου με σκοπό να διανύσω την κορυφογραμμή. Μετά από  σχεδόν μια ώρα και 10 χλμ απόσταση ξεκίνησε  η ανηφόρα. Το τοπίο μαγευτικό, το νεογέννητο παρθένο πευκοδάσος έχει κερδίσει πλέον τις καταστροφικές  φωτιές του 2006. Μια σύντομη στάση στην λίμνη μαυρομπαρα είναι μια ακόμη απόδειξη του μεγαλείου της φύσης.  

Νεροχελώνες, τρωκτικά και πολλά ειδή πτηνών είναι από τα λίγα που υπάρχουν σε αυτό το μικροσκοπικό οικοσύστημα.

Δεν είδα κανέναν όμως αυτή την ηλιόλουστη Κυριακή στα 15 χιλιόμετρα της βουνοκορυφής να πεζοπορεί, να τρέχει, να ποδηλατεί ή έστω να βολτάρει ή να κάνει ΠΙΚ-ΝΙΚ.

 Μπροστά μου απλωνόταν όλη η χερσόνησος με την θάλασσα να προσπαθεί να με φτάσει  και από τις δυο μεριές. Φτάνω με τα λίγα και τα πολλά στο υψηλότερο σημείο τις διαδρομής  και έχω ανέβει συνολικά 788 μ. Αρχίζει η κατάβαση και ο δεύτερος στόχος είναι το χωριό της Αγίας Παρασκευής. Άλλο ένα μικρό διαμάντι τις Κασσάνδρειας όπου η παραδοσιακή αρχιτεκτονική σε οδηγεί σε χρόνια όπου οι άνθρωποι έτρεχαν και περπατούσαν καθημερινά. Αφού φτάνω στο χωριό κάνω ανάστροφη και συνεχίζω για το Πευκοχωρι, εύκολη η κατάβαση και τα χιλιόμετρα να κυλανε γρήγορα,  5 ακομα χιλιόμετρα  και φτάνω σπίτι. 

Πήγαινα αργά γιατί πονούσα και πεινούσα. Πήγαινα αργά γιατί πήγαινα μακριά, πήγαινα αργά γιατί ήμουν σε μια κατάσταση διαλογισμού και αυτοβελτίωσης επί 3 ώρες.

Γιατί είναι τόσο σημαντική η σωματική άσκηση; Γιατί ενώ η ζωή είχε παραλύσει ήταν το  μόνο που επιτρεπόταν επί Κόβιντ εποχή; 

Μίση ώρα τζόκινγκ ….

• Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα

• Βοηθά να διατηρήσετε ένα υγιές βάρος

• Φτιάχνει τη διάθεσή 

• «Ακονίζει» μυαλό

• Βοηθά να κοιμηθείτε καλύτερα

• Το τζόκινγκ σας βοηθά να ζήσετε περισσότερο

• Το τζόκινγκ είναι απλή διασκέδαση!

Σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι η αυτοπροβολή αλλά η ενθάρρυνση σας. Αφού εγώ διένυσα μια τέτοια απόσταση σε 3 ώρες.  Απόσταση την οποία και με το αυτοκίνητο χρειάζεται ο μίσος χρόνος απ’οτι έκανα εγώ τρέχοντας.

Γιατί  δε βγαίνετε και εσείς για  ένα μισάωρο τζόκινγκ;

 

Γράφει :Gaxhja Alfred (Γκάτζια Άλφρεντ)

 

Τελειόφοιτος Σπουδαστής στο Δημόσιο ΙΕΚ Τριανδρίας στην ειδικότητα Συνοδός Βουνού. Το βουνό υπήρχε από πάντα στη ζωή του καθώς γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ημιορεινή περιοχή της Αλβανίας! Τα τελευταία χρόνια η ασχολία με το βουνό είναι πολυδιάστατη καθώς πεζοπορεί , διανυχτερεύει, κάνει διασχίσεις και τρέχει σε υψηλό ανταγωνιστικό επίπεδο αγώνες ορεινού τρεξίματος μεγάλων και μεσαίων αποστάσεων. Έχει τρέξει και πεζοπορήσει σχεδόν κάθε βουνό της Ελλάδας, διανύοντας πάνω από 2.000 χιλιόμετρα μέσο όρο ετησίως.